De invoertarieven van de Douane-Unie tussen de Russische Federatie, Kazachstan en Wit-Rusland zijn onlangs aangepast.
De douanetarieven zijn integraal consulteerbaar op de website van de Commissie van de Douane-Unie, op het volgende adres: http://www.tsouz.ru/db/ettr/tnved2012/Pages/default.aspx. Ze zijn netjes gegroepeerd per producttype.
Een apostille is een stempel waarmee je in het buitenland kan bewijzen dat een document uit je land authentiek is en vice versa.
Er zijn twee situaties wanneer je documenten mogelijk van een apostille moeten worden voorzien:
Niet altijd. Als de vertaling gemaakt is in het land waar het document gebruikt zal worden, dan niet.
Twee concrete voorbeelden:
Op de FOD Buitenlandse Zaken, van maandag tot vrijdag van 9u tot 12u30 en van 13u30 tot 15u30. Adres : Karmelietenstraat 27, 1000 Brussel. De documenten moeten in sommige gevallen wel eerst worden afgestempeld door een andere overheidsdienst (Justitie voor beëdigde vertalingen, Onderwijs voor diploma’s). Voor meer info kunt u terecht op de website van de FOD Buitenlandse Zaken.
Neem contact op met mij als u hier hulp voor nodig heeft.
De woorden blat (блат) en blatnoj (блатной) zijn alomtegenwoordig in het hedendaagse Rusland. Ze maken zozeer deel uit van de Russische cultuur, dat een eenvoudige vertaling de lading onmogelijk kan dekken. ‘Blat’ betekent ‘kruiwagen’, ‘vriendjes op de juiste plaatsen’. ‘Blatnoj’ kan iemand zijn met goede connecties, maar het kan ook een crimineel zijn.
De letter Б is de Griekse bèta. Als kleine letter heeft hij weg van een varkensstaartje. Als hoofdletter doet hij denken aan een gedeukte 6.
Bron: criminalnaya.ru
De eerste vermelding van het woord in een woordenboek dateert uit 1908: blatnaja moezyka, gevangenismuziek. Russische blues?
Volgens de Russische en Engelse wikipediapagina is het afkomstig uit het jiddisch: blat (lijst). Het joodse misdaadmilieu van Odessa in het begin van de twintigste eeuw zou er aan de oorsprong van liggen. Een andere hypothese is het Poolse blat (beschutting, bescherming).
Rusland staat bekend om zijn gevangeniscultuur. Soms krijg je de indruk dat je er pas echt een man bent als je in de gevangenis hebt gezeten.
Een zoekopdracht voor dit woord is zeer exemplarisch. Hierna volgt een selectie van de leukste links: Poetin is zo blatnoj als maar zijn kan, mooie illustratie van de betekenis van het woord : een combinatie van half ontblote vrouwen en mannen met tatouages en als apotheose een vrouw met tatouages, maar dat is al een overschot aan fantasie dat de grafische ontwerper parten speelde.
Het is altijd interessant om te weten wat voor vlees je in de kuip hebt, zeker wanneer je werkt met een Russisch bedrijf.
Vroeger was het zo goed als onmogelijk om informatie over Russische bedrijven te weten te komen, maar sinds de komst van het internet komt hier met mondjesmaat verbetering in. Op de site skrin.ru kan je een uittreksel opvragen uit het verenigde register voor rechtspersonen van het Russische bedrijf waar je zaken mee wilt doen.
Als u mijn hulp hierbij nodig hebt, neem dan contact op met mij.
Tsjlenovoz is een samentrekking van tsjlen (lid, in dit geval van de communistische partij en haar opvolger Eén Rusland) en voz (van het werkwoord vozit’, voeren) en het betekent zoiets als ‘ledenkar’.
De letter Ч/Tsj vond ik één van de eenvoudigst te onthouden letters uit het Russische alfabet, omdat het een sisklank is. En sisklanken zijn zo kenmerkend voor het Russisch. Het is ook een letter die je niet kunt verwarren met letters uit het Griekse of Latijnse alfabet.
Denk aan een omgekeerde stoel, die door een goochelaar in evenwicht wordt gehouden op het topje van zijn wijsvinger. Je spreekt hem uit als ‘tsj’, zoals in Tsjaikovski.
Met het woord worden de doorgaans zwarte limousines met chauffeur (eerste Volga’s en Zils, ondertussen Audi’s en BMW’s) bedoeld waarin functionarissen van verschillend pluimage door de stad worden vervoerd. Omwille van de groeiende files van de voorbije jaren hebben ze er nog een attribuut bijgekregen, de мигалки/migalki, zwaailichten.
De meeste hoofdwegen beschikken overigens over een правительственная полоса/pravitel’stvennaja polosa, een regeringsstrook. deze rijstrook is enkel bestemd voor het vervoeren van ambtenaren. Ook dat is een Sovjettraditie (het land van de gelijkheid). Bij ons heb je busstroken en taxistroken. In Moskou moeten bussen in de file staan, mooi zoals iedereen.
In tsjlenovoz schuilt al de minachting en onmacht van de Rus tegenover zijn heersers. Voor Russen is de macht overigens iets als een natuurverschijnsel. Je hebt er absoluut geen controle over. Je moet er gewoon mee leren leven, net als met droogtes of overstromingen.
De Russen stoppen al hun ontevredenheid in woorden. Is men er daarom zo bang van schrijvers?
Op deze site, http://www.metromap.ru/, kan je begin- en eindstation invoeren van je rit in de metro van Moskou. De applicatie berekent de kortste en snelste weg en deelt mee hoe lang de rit zal duren.
De letter П is een deuropening. Het is ook een nietje. Je spreekt het uit als onze letter “p”. Eigenlijk is het de Griekse “pi”.
Poetsevat’ (пуцевать) is een neologisme. Het is afkomstig van het Nederlandse woord poetsen en ik heb het alleen nog maar gehoord in Kortrijk, in de Russische winkel.
Er is bij ons immers onlangs een nieuwe winkel opengegaan. De winkel heet Grozny. In Kortrijk zijn er nu twee winkels met Russische levensmiddelen: Moskou en Grozny. Uit nieuwsgierigheid gingen mijn vrouw en ik er twee weken geleden naartoe. Het was een aangename verrassing. De prijzen lagen er een stuk lager dan in de winkel Moskou. Dat is natuurlijk een weerspiegeling van de geografische werkelijkheid. In Moskou moet nu eenmaal alles duurder zijn. Maar in Grozny was het assortiment ook groter.
We stonden aan de kassa met onze armen vol Russische worst, platte kaas, beschuit en chocola. De man achter de kassa, eigenaar van de winkel, is van het type dat graag een praatje maakt (niet echt typerend voor een Russische winkel, waar verkopers eerder zwijgzaam en nors dienen te zijn). Mijn vrouw vroeg naar een Russische huidcrème. De sovjetcrème Vetsjer (Avond) voor het gezicht. Haar grootmoeder gebruikte die nog. De crème was echter niet voorhanden.
De vrouwen hier vragen enkel om handcrèmes, zei de uitbater. “Onze vrouwen doen immers niks dan poetsen. Poetsevat’, poetsevat’, en nog eens poetsevat’”, zei hij, ‘ze poetsen alleen maar (они только пуцуют). Dat is het enige werk dat ze kunnen krijgen.”
Peter de grote heeft ook een tijdje in onze contreien gewoond. Sindsdien beschikt het Russisch over een arsenaal (арсенал) Nederlandse leenwoorden, vooral wat de scheepvaart betreft. Als de miljoenen Russen die verspreid leven over heel de wereld ooit beslissen om naar Rusland terug te keren, dan denk ik dat de Russische taal nog een stuk rijker zal worden dan ze al is.
Vooral wat jobjes betreft die niemand wilt uitvoeren.
De З is onze z, getypt ziet het eruit als een 3 (drie), maar met de hand geschreven als onze ouderwetse z, met een lusje onderaan.
Zabrit’ (Забрить), recruteren , komt van het werkwoord brit’ (брить), scheren. Zoals in het Nederlands, kan je aan Russische werkwoorden voorzetsels toevoegen om de betekenis te veranderen. Zo heb je voor scheren vybrit’ (выбрить), uitscheren en sbrit’ (сбрить), afscheren. Het voorzetsel za (зa) heeft echter vele betekenissen, die meestal pas in de context duidelijk worden. Het kan ‘achter’ betekenen (за столом, achter de tafel), ‘langs’ (заидешь к нам?, kom je bij ons langs?), ‘om’ (в магазин за хлебом, naar de winkel om brood) of, in dit geval, het leger “inscheren”, recruteren.
Zabrit', recruteren
Dit werkwoord is zeer actueel in Rusland, net zoals de uitdrukking ‘srazu kedy na sapogi menyayut (сразу кеды на сапоги меняют)’: ze vervangen je schoenen meteen met legerlaarzen. Momenteel is de ‘prizyv (призыв)’ aan de gang, de oproeping in het leger. Die wordt twee keer per jaar gehouden, in de lente en in de herfst. Omwille van de demografische crisis (in de jaren 1990-1991 werden bijna geen jongens geboren door de honger en armoede die toen heersten), wilt de overheid de prizyv het hele jaar rond laten lopen. Ze willen niemand door de mazen van het net laten glippen, want er zijn veel ‘oeklonisty (уклонисты)’, deserteurs. Die verstoppen zich in het buitenland, op de datsja, in een andere stad of komen gewoon het huis niet uit tijdens de prizyv. Nu gaan ze zich het hele jaar lang moeten verstoppen. Er doen verhalen de ronde dat soldaten die aan de grens met China dienst doen, vermoord worden om de organen ervan te verkopen. Dat ze terugkeren in kisten die te kort zijn, of dat ze naar Tsjetsjenië worden gestuurd. Dat ze worden opgesloten in een hondenhok met rottweilers en aan stukken gereten. Met wie je ook spreekt, iedereen zegt: verstop je zoon, als je die mogelijkheid hebt.
Ik ben nooit naar het leger geweest. Het werd net afgeschaft toen ik achttien werd. Hoe dan ook, de Belgische legerdienst zal wel een kindertuin geweest zijn in vergelijking met wat Russen te wachten staat.
Ook de Г is niet de moeilijkste letter uit het Russische alfabet. Het is de Griekse letter gamma en je spreekt hem uit als de franse ‘g’, zoals in garçon (tenzij je in het Zuiden van Rusland woont, dichtbij de Oekraïnse grens: dan wordt het een ‘h’, uitgesproken op zijn West-Vlaams). Qua vorm doet het denken aan een winkelhaak.
De Gopnik (гопник) is de bewoner van de Russische slaapstad. Hij draagt een blauwe trainingsbroek met witte streepjes, maagdelijk witte sportschoenen en is kaalgeschoren, op een rijtje haar op het voorhoofd na, dat zorgvuldig met gel op een rijtje wordt gekamd. Hij luistert naar eurotechno en Russische shanson, klaagliederen in het Joe Dassin-paradigma, vertolkt door gewezen bajesklanten. Hij heeft iets met pitbulls en nieuwe gsm’s en is opgegroeid in een emotioneel niemandsland, omringd door de wanstaltige appartementsblokken van 12, 16 of 20 verdiepingen die over heel de ex-Sovjetunie verspreid staan.
Het woord zou ontstaan zijn net na de Russische revolutie van 1917, in het toenmalige Petrograd (nu Sint-Petersburg). Op de Ligovskij Prospekt, een zijstraat van de Nevskij Prospekt, vlakbij het Moskoustation, werd toen de Gorodskoje Obsjtsjezjitije Proletariata (Stedelijke Slaapzaal voor het Proletariaat), afgekort GOP opgericht. De slaapzaal, en al snel de buurt er rond, werd een vergaarbak voor het zogenaamde zwerfvuil van de maatschappij (otbrosy obsjtsjestva): hoeren, pooiers, zakkenrollers, straatlopers, gekken enz.
De Gopniki en hun levensstijl hebben ondertussen heel Rusland in hun greep. Het stijlicoon van deze kaste is Vladimir Poetin (en zijn kloon Dmitrij Medvedev), met zijn pimp roll en informeel taalgebruik. De invloed van de gopniki op het hedendaagse Rusland is te vergelijken met die van de Hunnen op het Europa van de vroege Middeleeuwen.
De Russische jongerensubcultuur wordt gekenmerkt door een onaflatende vijandschap tussen de rockers (рокеры) en de gopniki. Getuige hiervan is het lied Gopniki van de legendarische Russische rockgroep Zoopark (frontman: ‘Mike’ Naoemenko, overleden in 1991). Hier een opname uit 1987 van één van hun concerten in de Leningradse Rock-club:
Ook de Л is een gemakkelijke letter. Waar de П een huisje is, is de Л een tentje. Of een huisje waar een hond heeft tegen gescheten. Voor de kenners van het Grieks: de lambda.
Uit de reeks onvertaalbare woorden, gevolg van de afwijkende Russische werkelijkheid: loch (лох), naïeve idioot. Het woord heeft echter vele schakeringen, afhankelijk van de context. Een loch belegt zijn geld in financiële pyramides en gelooft alles wat men hem vertelt. Voor een gopnik (het krapuultje, komt nog) is een loch een braaf burgermannetje, dat enkel verachting waard is en erom vraagt om bij de neus te worden genomen. Vandaar ook het woord lochotron (лохотрон): elk mechanisme dat erop uit is om geld af te troggelen van onschuldige voorbijgangers/goedgelovige burgers. Dat gaat van trucs met kaarten, raden waar het balletje ligt onder de drie plastic bekertjes tot het verkwanselen van je spaarpotje aan vermomde oplichters.
Volgens één van mijn bronnen is het een door de politie bedachte afkorting van лицо, обманутое хулиганом: persoon, opgelicht door een schavuit. Hoor je het leedvermaak? Niet voor niks worden de rangen van de politie gevuld met vertegenwoordigers van de kaste der gopniki.
Mijn eerste confrontatie met dit woord was de film “Лох, победитель воды” (Loch, overwinnaar van het water), een film uit 1991 van Arkadij Tigaj, met Sergej Koerjochin in de hoofdrol en als componist van de soundtrack.
De film speelt zich af in de vroege jaren negentig in Rusland, een tijd van armoede en banditisme (maar ook van vrijheid van meningsuiting). Sergej Koerjochin, een loch, neemt het op tegen de plaatselijke gangsters, die hem tot het uiterste hebben gedreven omdat hij niet wilde betalen voor hun ‘bescherming’. De film is niet veel zaaks en ik bekeek hem in de eerste plaats voor de muziek.
De film leerde me echter dat loch zijn niet beschamend is. Naïef durven zijn in Rusland is enkel weggelegd voor de stoutmoedigen.