N. Severyns http://www.nicolasseveryns.be Vertaler en tolk Russisch. Meer dan vijftien jaar Ruslandervaring. Mon, 26 Jan 2015 09:31:47 +0000 nl-NL hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.1 K – Квашеная капуста (kvasjenaja kapoesta), zuurkool http://www.nicolasseveryns.be/k-%d0%ba%d0%b2%d0%b0%d1%88%d0%b5%d0%bd%d0%b0%d1%8f-%d0%ba%d0%b0%d0%bf%d1%83%d1%81%d1%82%d0%b0-kvasjenaja-kapoesta-zuurkool/ http://www.nicolasseveryns.be/k-%d0%ba%d0%b2%d0%b0%d1%88%d0%b5%d0%bd%d0%b0%d1%8f-%d0%ba%d0%b0%d0%bf%d1%83%d1%81%d1%82%d0%b0-kvasjenaja-kapoesta-zuurkool/#comments Mon, 26 Jan 2015 06:00:37 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=692 Verder lezen ]]>

Het balkon

In Rusland zijn vierkante meters goud waard. Er is nooit genoeg bewoonbare oppervlakte (жилплощадь) in de appartementjes waar vaak drie generaties bijeenhokken.

Vandaar dat het balkonnetje waarmee de meeste Russische appartementen zijn uitgerust, wordt gebruikt voor nuttiger doeleinden dan ontbijten in het zonnetje.

In de winter is het balkon de tweede diepvriezer. De rest van het jaar is het een vergaarbak voor allerlei rommel (хлам). Sommigen zetten er glas in en veranderen deze verloren ruimte in wat zij een loggia noemen (een van de vele Russische eufemismen).

Het balkon staat vol spullen die je maar een keer in het jaar gebruikt of die je eigenlijk weg wilt gooien: ski’s, oude verfpotten, enz. Op balkons wordt ook gerookt. Russen roken maar zelden binnenshuis.

Maar balkons zijn dus ook diepvriezers en koelkasten.

Voor mijn huwelijk had mijn broer me een schapenbout cadeau gedaan. Eerst zat die in onze diepvries. Daarna zijn we verhuisd. In ons nieuwe appartement hadden we geen diepvries. Omdat het buiten vroor, ging de schapenbout op het balkon, waar hij de winter doorbracht, bedekt onder een laag sneeuw. Tot het in maart begon te dooien en we ons rijkelijk te laat herinnerden dat we vlees in huis hadden.

Fermenteren

In Rusland hebben de mensen de gewoonte om hun groenten en fruit niet in azijn op te leggen, maar te fermenteren, ofkvasit (квасить).

De smaak van de augurken die in Rusland op de tafel staan, is niet de smaak van opgelegde augurken uit de supermarkt. Het fermentatieproces bezorgt ze een specifieke smaak. In Rusland wordt alles gefermenteerd, zelfs watermeloenen. Of kool.

Zuurkool

Op het balkon kan je ook een emmer met kvasjenaja kapoesta (квашеная капуста) plaatsen, Russische zuurkool.

Russische zuurkool is knapperiger dan de Duitse of Franse variant. De Russische keuken telt ook talrijke gerechten die je ermee kunt bereiden: sjtsji, soljanka, …

Ik heb het onlangs zelf geprobeerd. Hiervoor heb ik het eenvoudigste recept op het internet gevonden.

    • Snijd de kool in fijne, langwerpige stukjes.
    • Leg de stukjes in een pot uit email, plastic, glas of aardewerk (geen metaal, want dat reageert), in lagen die je afzonderlijk stevig aanstampt.
    • Op elke laag strooi je wat zout (20 g per kg kool).
    • Als je alles goed hebt aangestampt, staat er op het einde van dit proces water aan het oppervlak. Is dat niet het geval, giet er dan gekookt en afgekoeld water op, tot aan de rand van de kool.
    • Leg er vervolgens een gewicht op, zodat de kool steeds onder water staat.
    • Dek af met gaas.
    • Laat de kool een vijftal dagen staan op een donkere plek, op kamertemperatuur (dat mag ook langer zijn).
    • Wanneer de kool zijn kenmerkende zure smaak krijgt, kan je hem bewaren op je koele balkon (tot zes maanden).
]]>
http://www.nicolasseveryns.be/k-%d0%ba%d0%b2%d0%b0%d1%88%d0%b5%d0%bd%d0%b0%d1%8f-%d0%ba%d0%b0%d0%bf%d1%83%d1%81%d1%82%d0%b0-kvasjenaja-kapoesta-zuurkool/feed/ 0
Russische basiswoordenschat leren http://www.nicolasseveryns.be/russische-basiswoordenschat-leren/ http://www.nicolasseveryns.be/russische-basiswoordenschat-leren/#comments Fri, 09 Jan 2015 06:00:02 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=682 Verder lezen ]]> Met een basiswoordenschat kom je heel ver, zeker in het Russisch: ten eerste zijn Russen blij en vergevingsgezind wanneer een buitenlander de moeite doet om Russisch te spreken; ten tweede heeft het Russisch geen lidwoorden en is de woordvolgorde niet zo belangrijk.

Woordjes aan elkaar plakken is dus een haalbare strategie om je in het Russisch verstaanbaar te maken. Naast het Cyrillische alfabet is de woordenschat echter het grootste struikelblok voor wie Russisch leert. Het Russisch mag dan wel veel leenwoorden bezitten, voor talrijke woorden hebben we geen enkel aanknopingspunt.

Een tijdje geleden stootte ik op dit artikel op de website van The Guardian. Het gaat over een schrijver die Lingala wilde leren. Hij had een reis gepland naar het hartje van Congo, waar hij het leven van de pygmeeën wilde bestuderen. Hij had enkel een woordenboek Engels-Lingala van 1.200 woorden.

Niets is saaier dan een woordenboek van buiten leren.

Behalve dan op Memrise, een website en app voor iOS en Android waarmee je al spelend woordjes van buiten leert. Hier lees je meer over hoe de website werkt.

De schrijver heeft op welgeteld 22 uur, verspreid over een paar maanden, de 1.200 woorden van buiten geleerd en kon zich uitstekend verstaanbaar maken tussen de pygmeeën.

Waarop wacht je dus? Schrijf je in voor de basiscursus Russische woordenschat die ik aan het opstellen ben. Het is gratis en er komen regelmatig nieuwe woordjes bij.

]]>
http://www.nicolasseveryns.be/russische-basiswoordenschat-leren/feed/ 0
Г – Голубой огонек, nieuwjaarsshow http://www.nicolasseveryns.be/%d0%b3-%d0%b3%d0%be%d0%bb%d1%83%d0%b1%d0%be%d0%b9-%d0%be%d0%b3%d0%be%d0%bd%d0%b5%d0%ba-nieuwjaarsshow/ http://www.nicolasseveryns.be/%d0%b3-%d0%b3%d0%be%d0%bb%d1%83%d0%b1%d0%be%d0%b9-%d0%be%d0%b3%d0%be%d0%bd%d0%b5%d0%ba-nieuwjaarsshow/#comments Wed, 07 Jan 2015 11:41:33 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=677 Verder lezen ]]>

Goloeboj ogonjok is de naam van de nieuwjaarsshow op de Russische staatstelevisie. Vertaald is dat ‘Blauw vuurtje': achter de televisie zitten is gezellig.

De show duurt de hele oudejaarsavond, maar wordt enkele dagen op voorhand ingeblikt. Russische popsterren zitten achter tafeltjes in een feestelijk gedecoreerde studio, drinken champagne, dragen kartonnen hoedjes, brengen toasts uit voor de camera en zingen af en toe een liedje.

Toen ik nog in Rusland woonde, was dit één van de hoogtepunten van het jaar, mijn guilty pleasure: een week plat voor de teevee liggen omdat alles toch gesloten is; één keer koken en daarna dagenlang restjes eten, luieren, teveel wodka en zoete sovjetchampagne drinken; half ingedommeld de traag vallende sneeuwvlokken volgen achter het venster, met op de achtergrond de deuntjes en riedeltjes van het Goloeboj ogonjok.

De show wordt sinds 1962 opgenomen in de studio’s van de Russische staatstelevisie, eerst in Ostankino (waar later de 540 meter hoge Ostankino-toren werd gebouwd) en sinds 2002 in Sjabolovka, aan de legendarische Sjoechov-toren1, een beschermd monument dat op instorten staat door een gebrekkig erfgoedbeleid en de gretigheid van Moskouse vastgoedontwikkelaars.

Op andere Russische zenders worden vergelijkbare shows vertoond, maar geen van hen kan tippen aan de gemaakte gezelligheid en vrolijkheid van het Goloeboj ogonjok.

De Russische popwereld heeft helaas een fatale tekortkoming gemeen met het politbureau: de vaste leden worden steeds ouder en nieuwe leden worden achterdochtig geweerd. Al dertig jaar kijkt iedereen naar dezelfde gezichten: Josif Kobzon met zijn gecrocheteerde pruik2, persona non grata in de helft van de wereld; Filipp Kirkorov, koning van de kitsch, die elk jaar drie centimeter groeit; de kleine Oleg Gazmanov, die achterwaartse salto’s maakt terwijl hij zingt; of Valeri Leontiev, zeventig jaar, beenwarmers en fluorescerende leggings en Lev Lesjtsjenko, de man van vijftig jaar hetzelfde liedje.

Dit jaar heb ik gebroken met deze traditie.

Leuk? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

   [ + ]

1.  Ingenieur Sjoechov was de inspiratie voor de roman De hyperboloïde van ingenieur Garin van Aleksej Tolstoj
2. Zijn pruik heeft zelfs een eigen Twitter-account: https://twitter.com/parik_kobzona
]]>
http://www.nicolasseveryns.be/%d0%b3-%d0%b3%d0%be%d0%bb%d1%83%d0%b1%d0%be%d0%b9-%d0%be%d0%b3%d0%be%d0%bd%d0%b5%d0%ba-nieuwjaarsshow/feed/ 0
Ж, Железная дверь, Stalen deur http://www.nicolasseveryns.be/%d0%b6-%d0%b6%d0%b5%d0%bb%d0%b5%d0%b7%d0%bd%d0%b0%d1%8f-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%80%d1%8c-stalen-deur/ http://www.nicolasseveryns.be/%d0%b6-%d0%b6%d0%b5%d0%bb%d0%b5%d0%b7%d0%bd%d0%b0%d1%8f-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%80%d1%8c-stalen-deur/#comments Tue, 30 Dec 2014 07:10:20 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=606 Verder lezen ]]> Ik heb in mijn tijd in Rusland veel appartementen bezocht, op familie- en vriendenbezoek, met de obligate langwerpige doos bonbons (шоколадные конфеты), in zeven haasten gekocht in een kiosk (киоск), want in Rusland ga je nooit met lege handen op bezoek.

Ik heb dus ook voor heel wat deuren gestaan. Zo was de gewatteerde deur voor mij een eye-opener, net zoals de buiten- en binnendeur, verschillende bij ons onbekende methodes om de winterkou te weren.

De voorbije twintig jaar werd in Rusland elk nieuw of te renoveren appartement uitgerust met een ijzeren deur, voorzien van sloten met een combinatie aan onmogelijk na te maken sleutels en loodzware grendels. Legers lassers en slotenmakers moesten de Russische deuropeningen met vuurvast en vijf millimeter dik staal tegen de buitenwereld beschermen.

Die deuren spreken tot de verbeelding. Ze zijn een voor de hand liggende metafoor voor het hedendaagse Rusland, zoals de Engelse sprookjes waar kasten, deuren en konijnenpijpen naar een andere wereld leiden, of omgekeerd, zoals in Blauwbaard, naar een deur die je niet mag opendoen.

De deur is een grens, zoals in de middeleeuwen de toegangspoorten tot de burcht, met ijzeren roosters die konden worden neergelaten en dikke houten deuren die elke nacht werden vergrendeld. In hoeverre was het gevaar toen werkelijk of ingebeeld?

De deurenmarkt is een boomende sector in Rusland.

“Дверь по прозвищу зверь”, “Een beest van een deur”, is de slogan van één van de bekendste Russische fabrikanten van ijzeren deuren.

Achter de deur wacht het paradijs. Zware gordijnen voor de vensters moeten de grauwe koer (двор) met de her en der op de binnenkoer geparkeerde auto’s en grasloze plantsoentjes aan het zicht onttrekken.

Vanbinnen hebben de sovjetappartementen de voorbije twintig jaar een metamorfose ondergaan. De Joegoslavische en Tsjechische meubels, de obligate шкаф купэ die de hele muur in beslag nam en gevuld was met verzamelde werken van sovjetschrijvers en -leiders, collecties vazen van de plaatselijke keramiekfabriek en rijen lege bonbonverpakkingen, het identieke behang, sanitair, keukenmeubilair werden levenslang verbannen naar de datsja.

Aan de andere kant

Tegelijkertijd gingen de buitenkant van de huizen en de infrastructuur er echter op achteruit. De chroesjtsjovki, de woonblokken van vijf verdiepingen uit het Chroesjtsjov-tijdperk, waarmee de hele Sovjet-Unie is volgebouwd, staan op instorten, de betonnen panelen van de panelnye doma zijn gebarsten als de laag email op een oud porseleinen bord en wat vroeger moest doorgaan voor gezellige binnenkoertjes met een kinderspeelplaats, een zandbak, bankjes voor de ouderen van dagen, een boom en netjes verzorgde plantsoentjes en bloembakken, zijn nu chaotische, modderige en gevaarlijke parkeerplaatsen voor de miljoenen wagens waarmee het Russische wagenpark de voorbije jaren jaarlijks mee wordt aangevuld.

Dit groeiende contrast met het verval van de openbare ruimte en rust en het gevoel van controle in het eigen geprivatiseerde appartement verklaarde deze groeiende behoefte aan dikke ijzeren deuren, die de boze geesten van de straat buiten dienden te houden.

Buiten de deur is natuurlijk veel gebeurd in al die jaren: de val van de Sovjet-Unie, een aantal devaluaties van de roebel, pogingen tot staatsgreep, een nauwelijks afgewende burgeroorlog, machtsovername door een kliek oligarchen, een revanche door de KGB…

En nu het reveil, de slapende reus die wakker wordt, de zakkende olieprijzen (geen land waar de olieprijzen van zo nabij worden gevolgd, als Rusland) en de catastrofe die om de hoek schuilt.

Reden te meer om je te barricaderen achter je ijzeren deur, onder de tafel te kruipen en te hopen dat alles snel over zal zijn …

]]>
http://www.nicolasseveryns.be/%d0%b6-%d0%b6%d0%b5%d0%bb%d0%b5%d0%b7%d0%bd%d0%b0%d1%8f-%d0%b4%d0%b2%d0%b5%d1%80%d1%8c-stalen-deur/feed/ 0
The menace of unreality http://www.nicolasseveryns.be/the-menace-of-unreality/ http://www.nicolasseveryns.be/the-menace-of-unreality/#comments Fri, 26 Dec 2014 16:05:34 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=611 http://www.nicolasseveryns.be/the-menace-of-unreality/feed/ 0 П – Попса, popsá, Russische popmuziek http://www.nicolasseveryns.be/%d0%bf-%d0%bf%d0%be%d0%bf%d1%81%d0%b0-popsa-russische-popmuziek/ http://www.nicolasseveryns.be/%d0%bf-%d0%bf%d0%be%d0%bf%d1%81%d0%b0-popsa-russische-popmuziek/#comments Fri, 26 Dec 2014 15:38:21 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=599 Verder lezen ]]> Ik associeer Russische popmuziek met het het ad fundum (до дна) drinken van vodka, meestal in de wijde natuur, aan een kabbelend riviertje, het plastic tafellaken (клеёнка) uitgespreid op de kofferbak van een Zjigoeli (Жигули, de Lada was het exportmodel van de Zjigoeli), met een pot gepekelde augurken als aperitief (закуска), Russische pop die door de luidsprekers schalt en een bimbo (шалава) in een fluo badpak, die is meegereden om de jonges (мужики) gezelschap te houden.

Russische popmuziek is voor mij de hartverscheurende melancholie van de groep Laskovyj Maj (Ласковый Май) met hun nummer Witte rozen (Белые розы). Als ik daarnaar luister, is het alsof ik in mijn eigen hand snijd, het op een heet strijkijzer leg of met mijn tong aan een losse tand frunnik.

Russische popmuziek associeer ik ook met taxiritten in aftandse Lada’s met kapotte veringen die nerveus over de gatenkaas van de Russische wegen stuiteren terwijl de luchtverfrisser (kartonnen dennenboompje) wild tekeer gaat aan een koordje aan de achteruitkijkspiegel, de geur ervan zich vermengt met die van de vettige siliconenspray waarmee de chauffeur zijn dashboard heeft bespoten en de zelf gemonteerde luidsprekers bij de minste duik in de lage regionen het hele deurpaneel doen meetrillen met de muziek.

anna-german

Onlangs ben ik een lijstje beginnen opstellen met Russische muziek die me depressief maakt (en die waarschijnlijk iedereen depressief maakt).

Ik zit voorlopig aan een zestal liedjes, maar ben er zeker van dat ik een goudmijn heb aangeboord. Luister naar mijn afspeellijst op YouTube, die groeit naarmate ik nieuwe ontdekkingen doe.
Eenzaam bovenaan de Olympus van de Russische pop staat Vladimirski Tsentral (Владимирский Централ) van Michail Kroeg, het liedje dat in de zomer op elke straathoek, uit elk autoraampje, elk caféterras in ettelijke varianten, covers en live uitvoeringen weerklinkt, in het laatste geval meestal als afsluiter van een avondvullende performance, op het moment dat de laatste tooghanger zijn glas uit zijn handen laat glippen.

Hoofdpersoon in het liedje is een bandiet die uit het venstertje van zijn cel de eerste zonnestralen van de lente aanschouwt. Voor het raampje – een plas met gesmolten sneeuw. Maar de lente is snel voorbij.

Vladimirski Tsentral is het ijkpunt van het Russische sjanson (шансон), dat de thematiek van het blatnaja pesnja (блатная песня, boevenlied. Zie mijn vroegere blogbericht) combineert met de riedeltjes van Charles Aznavour en Joe Dassin.

Het is geschreven door Michail Kroeg, een melkboer die nooit de muren van een cel had gezien, maar wel songs schreef die het leven van de oerki (урки, niet-politieke gevangenen) romantiseerde in een tijd (de бурные/лихие девяностые, de wilde jaren negentig) dat het populair was om bandiet te zijn en die de stem werd van een brede sociale laag. De ironie van het lot wil dat hij in zijn kottedzj (коттедж) werd doodgeschoten door twee gemaskerde huurmoordenaars.

De ironie van het lot.

Interessant? Abonneer je op mijn nieuwsbrief met Ruslandparafernalia op tinyletter.com.

]]>
http://www.nicolasseveryns.be/%d0%bf-%d0%bf%d0%be%d0%bf%d1%81%d0%b0-popsa-russische-popmuziek/feed/ 0
Russische helden: Георгий Жженов http://www.nicolasseveryns.be/mijn-russische-helden-1-%d0%b3%d0%b5%d0%be%d1%80%d0%b3%d0%b8%d0%b9-%d0%b6%d0%b6%d0%b5%d0%bd%d0%be%d0%b2/ http://www.nicolasseveryns.be/mijn-russische-helden-1-%d0%b3%d0%b5%d0%be%d1%80%d0%b3%d0%b8%d0%b9-%d0%b6%d0%b6%d0%b5%d0%bd%d0%be%d0%b2/#comments Sat, 01 Nov 2014 10:14:58 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=377 Verder lezen ]]> Ik was met mijn gezin op weekend in het pensionaat Lipki, in de bossen rond Moskou. Het avondmaal begon er stipt om 20:00 u. en eindigde stipt om 20:45 u. Op onze eerste avond stond een cultureel evenement op het programma, ontmoeting met een bekende Rus.

De directeur van het pensionaat was een klein en energiek baasje van eind in de zestig. Hij had voor de gelegenheid speciaal een zijden halsdoekje omgedaan en zijn zwarte lakschoenen uit de kast gehaald, want hij was in zijn nopjes met het culturele programma. Hij was erin geslaagd Georgi Zhzhonov 1, gevierd acteur, bekend om zijn rollen als Michail Tulyev in de spionnenfilm Oshibka Residenta 5 te pakken te krijgen voor een avtorski vetsjer 2.

De directeur had eerst de acteur voorgesteld en daarna een patriottisch lied gezongen om het publiek op te warmen. Waar normaal de synthesizerman zat, stond nu een tafeltje met een flesje spuitwater, een stoel en een microfoon. Achter de acteur strekten zich de lange tafels uit waar ‘s ochtends het koud buffet op stond en waar nu nog de decoratieve flessen en glazen potten met opgelegde vruchten op stonden. Op de acteur was een schijnwerper gericht en in de zaal was het halfdonker, waardoor ik de schep salade Olivier 3 op mijn bord met moeite kon onderscheiden.

De zaal was gevuld met het geluid van vorken die over borden schraapten en het geroezemoes van stemmen achter de tafels. De oude acteur van bijna negentig jaar stond in het licht van de schijnwerper. Het licht scheen op de brug van zijn neus, viel over zijn nauwkeurig strikje en kraakwitte hemd en werd opgeslorpt door het zwart van zijn smoking.

Zhzhonov zette een leesbrilletje op en nam zijn papiertje met aantekeningen, maar liet het weer zakken. “Ik heb altijd geweigerd om in reclamefilms mee te spelen,” zei de acteur met een droevige stem. Hij keek de zaal rond, maar iedereen bleef rustig eten.

“Ik heb nooit in stadions opgetreden,” voegde hij eraan toe. Zijn stem, versterkt door de zilverkleurige microfoon waar zonet de muzikale begeleider van het pensionaat Russische klassiekers in had staan zingen, weergalmde door de aan kettingen opgehangen luidsprekers in de hoeken van de zaal en ging een gevecht aan met het geschraap en de honderdvijftig mensen die geconcentreerd aan hun voorgerecht bezig waren.

“Ik heb altijd geweigerd in restaurants op te treden,” benadrukte hij, omringd door de kookdampen van aardappelen en de rook van gebakken vlees. “Ik ben niet zo iemand,” zei hij. “Ik moet contact hebben met de mensen, dialoog. Hij ging de zaal rond met zijn grote ogen, waar jarenlang lijden in de Goelag4 en een zuur verdiende wijsheid in te bespeuren vielen.

Maar er volgde geen reactie. “En dat gaat niet wanneer iedereen aan het vreten is.”

De zaal viel stil. De vorken hielden op met schrapen, kaken stopten met kauwen en glazen bleven hangen halverwege hun traject. De diensters, die net varkenskoteletten met rijst en haché parmentier met zure room waren begonnen serveren, balanceerden onhandig hun plateaus. Maar toen begon iemand te klappen. De rest volgde enthousiast. De directeur keek de oude acteur beledigd aan. Maar Georgi Zhzhonov was onvermurwbaar. De rest van de avond droeg hij enkel nog kindergedichtjes voor.

Vond je dit leuk? Abonneer je op mijn nieuwsbrief: http://tinyletter.com/nicolasseveryns.

   [ + ]

1. Георгий Жженов: Georgi Zjzjonov was een paradoxaal personage. Een  acteur die zijn carrière begon in één van de bekendste Sovjetfilms, Чапаев, maar die in de jaren dertig, na de dood van Kirov, eerst zijn broer verloor (geëxecuteerd) en daarna zelf veertig jaar in de Goelag doorbracht, om na zijn bevrijding en rehabilitatie alleen nog maar rollen van spionnen en geheime agenten te spelen, wat hem één van de meest geliefde acteurs in de Sovjet-Unie maakte.
2. Авторский Вечер, een avond met een kunstenaar, populaire vorm van vermaak in Rusland. Een kunstenaar komt vertellen over zijn werk en doet een paar kunstjes.
3. Салат Оливье, bij ons wordt het Russische salade genoemd, in Spanje aan de Costa Brava zelfs te verkrijgen als tapa, Ensalada Russa. Draagt de naam van de Belgische kok Lucien Olivier die in de tweede helft van de negentiende eeuw in Moskou restaurant Ermitazh uitbaatte, waar hij de Russen lekker leerde eten. Van zijn originele recept is uiteindelijk maar een ingrediënt bewaard gebleven.
4. Norillag, opgericht in het spoor van een geologische expeditie eind jaren ’20, stelde voornamelijk politieke gevangenen te werk, overgebracht van de Solovetski-eilanden. Een kwart tot een derde van de gevangenen liet er het leven. Mettertijd is het kamp uitgegroeid tot een heuse stad, Norilsk. Het is een van de meest vervuilende steden ter wereld, met enorme nikkel-, platinum-, palladiumreserves, enz. Het bedrijf Norilski Nikel is een van de grootste metaalbedrijven ter wereld, en is eigendom van de Russische oligarchen Potanin, Deripaska. De leeftijdsverwachting in Norilsk is nog altijd de laagste in heel Rusland.
5. Ongeveer het Russische equivalent van de James Bond-films: https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9E%D1%88%D0%B8%D0%B1%D0%BA%D0%B0_%D1%80%D0%B5%D0%B7%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B0
]]>
http://www.nicolasseveryns.be/mijn-russische-helden-1-%d0%b3%d0%b5%d0%be%d1%80%d0%b3%d0%b8%d0%b9-%d0%b6%d0%b6%d0%b5%d0%bd%d0%be%d0%b2/feed/ 0
Russische winkels in België http://www.nicolasseveryns.be/russische-winkels-in-belgie/ http://www.nicolasseveryns.be/russische-winkels-in-belgie/#comments Tue, 23 Sep 2014 08:08:07 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=345 Verder lezen ]]> Er wonen naar schatting 60.000 Russischtaligen in België, afkomstig uit landen van de gewezen Sovjet-Unie: Georgiërs, Kazakken, Tsjetsjenen, Litouwers, enz. De sovjetkeuken is een mengelmoes van vereenvoudigde recepten, waaronder Oekraïense борщ (borsjtsj), Russische щи (sjtsji), Oezbeekse плов (plov) en Georgische soep харчо (chartsjo).

Sommige ingrediënten zijn alleen maar in de Russische winkel te koop, zoals de blauw-witte blikjes zoete en stroperige сгущенка (gecondenseerde melk), die samen met de satteliettelevisie en het ikoontje op de boekenplank een stukje Rusland in leven moeten houden en de тоска (heimwee) verdrijven.

Gedroogde en gerookte vis

Laat je niet afschrikken door de geur die je tegemoet waait wanneer je de Russische winkel binnenstapt. Dat is de geur van gedroogde vis, вобла (vobla, een karpersoort uit de Volgadelta) en таранка (verzamelwoord voor gedroogde vis). Russen eten die bij het bier wanneer ze ‘s avonds voor de satteliettelevisie naar het Russische avondnieuws kijken, dat tekeer gaat tegen het perverse Westen. De vis wordt levend in de pekel geworpen, drie dagen gepekeld en daarna drie weken in de zon gedroogd. Zoetwatervis wordt in Rusland vaker gegeten dan zeevis. Een Russische feesttafel is onvolledig zonder заливное(aspic) van karper, of een пирог (taart) met сом (meerval) of судак (sander). Toen ik nog in Rusland woonde, at ik soms уха (vissoep) met net gevangen щука (snoek). Wat je enkel hier kan vinden is de koningin van de Russische vissen, de осетр (steur) uit de Kaspische Zee, met haar taaie gelige vlees en drakenkop. En de kaviaar, natuurlijk, die nergens meer te verkrijgen is. Voor Russen zijn overigens alle viseieren икра (kaviaar): zo heb je lekkere kaviaar van zalm en snoek.

Granen

Russen zijn net als wij verzot op aardappels. Maar in tegenstelling tot Gert, die naast aardappelen enkel nog kookt met rijst en pasta, heeft Ivan het gebruik van granen niet uit de keuken verbannen. De granen in de Russische keuken dragen namen die Gert aan het oude testament doet denken. Zo is er de gebakken гречка (boekweit), die je kookt en eet als rijst, maar met een uitgesproken smaak. Dan is er de пшено (gierst), die bij de soep wordt gedaan, en de перловка(parelgort, gepelde gerst), die wij alleen maar kennen van onze muesli. Deze granen maken de Russische keuken natuurlijker en authentieker dan de onze.

Groenten en fruit

Het aanbod groenten en fruit is te vergelijken met dat van ons, op enkele uitzonderingen na. De opgelegde groenten, misschien: drieliterbokalen opgelegde (niet in azijn, maar gepekeld) tomaten en augurken, met grote dilletakken, aalbessenbladeren en mosterdzaad voor de smaak. Of de sauzen: Georgische tkemalisaus van zure onrijpe pruimen om je шашлык (barbecuevlees) in te marineren, хрен(mierikswortelsaus), die soms heter is dan Japanse wasabi, of romig en zuurzoet. Van Russsiche mosterd gaan je ogen tranen. Naast de vis, in de koeltoog, ligt квашеная капуста (zuurkool). Die wordt niet op Duitse wijze langdurig gepekeld in jeneverbessen, waardoor hij geel en verflenst is, maar is wit en knapperig. Vitamine C voor in de koude wintermaanden. De varianten met komijn en veenbessen zijn aanraders. Укроп (dille) is het nationale Russische kruid, en wordt versnipperd op alle gerechten. Met een beetje geluk vind je ook rode basiliek, populair in de Georgische keuken.

Melkproducten

Russen zijn verzot op zure melkdrankjes, zoals ряженка (rjazjenka, gefermenteerde gebakken melk), простокваша (prostokvasja, dikmelk) en кефир (kefir). De kaas stelt niet veel voor.

Dranken

Aan vodka in idiote verpakkingen, bier in petflessen en Armeense brandy geen tekort. Maar wat je enkel hier vindt, is квас (kvas), een frisdrank gemaakt van gegist roggebrood. Hoewel hier in petflessen te koop, maak je kvas beter zelf. Hetzelfde geldt voor het berkensap. Je kan het even goed zelf tappen, door in de vroege lente een tak af te zagen van een zilverberk en er een fles aan te hangen. Je staat ervan versteld hoe snel die fles vol raakt!

Brood

Brood is de trots van Rusland. In de Russische winkel ligt het brood, geïmporteerd uit Litouwen, in de diepvrieskast: het zoetzure бородинский хлеб (Borodinobrood), zwart zuurdesembrood met melasse, rijkelijk bestrooid met korianderzaadjes, is ideaal met een stukje lichtgezouten haring. Het дарницкий хлеб (Darnitskibrood) is een grijs en zuur zuurdesembrood uit roggemeel, dat lang goed blijft en vers van de bakker lekker smeuig is. Maar wil je het vers, dan moet je ervoor naar Rusland.

De rest

Schaakborden, opvouwbare barbecuestellen (speciaal voor шашлыки, brochetten), vormpjes om  pelmeni’s mee te maken, bodywarmers uit kamelenhaar, vlaggen en T-shirts met de Russische (en Tsjetsjeense) vlaggen, kruidenthee en flesjes met jodium voor als er iets misloopt in Doel of Tihange…

Lijstje met Russische winkels

Al deze producten behoren tot het basisassortiment van elke Russische winkel. Hieronder volgt een lijstje van Russische winkels in België:

Gebaseerd op deze lijst met Russische winkels in België (in het Russisch).

Vond je dit leuk? Volg me op twitter of schrijf je in op mijn nieuwsbrief. Hier een link naar de inschrijvingspagina.
]]>
http://www.nicolasseveryns.be/russische-winkels-in-belgie/feed/ 0
Русская рулетка – Roesskaya roeletka, Russische roulette http://www.nicolasseveryns.be/%d1%80%d1%83%d1%81%d1%81%d0%ba%d0%b0%d1%8f-%d1%80%d1%83%d0%bb%d0%b5%d1%82%d0%ba%d0%b0-roesskaya-roeletka-russische-roulette/ http://www.nicolasseveryns.be/%d1%80%d1%83%d1%81%d1%81%d0%ba%d0%b0%d1%8f-%d1%80%d1%83%d0%bb%d0%b5%d1%82%d0%ba%d0%b0-roesskaya-roeletka-russische-roulette/#comments Thu, 14 Aug 2014 08:03:14 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=334 Verder lezen ]]> De р is een verwarrende letter, omdat hij hetzelfde wordt geschreven als onze p, maar eigenlijk is het een r. Ruslandreizigers kennen het woord ресторан (restaurant), dat naast de р ook de verwarrende н (n) bevat en voor de rest geen enkele niet-Latijnse letter, waardoor je het instinctief leest als een woord uit ons alfabet.

Ik had vroeger een elpee, het was een van mijn favorieten, met stereogeluiden. Er was een straaljager die van links naar rechts vloog, een brandweerwagen die voorbij raasde, een orkest waar eerst links de blazers begonnen spelen en daarna rechts de strijkers. Mijn favoriete stukje was echter dat met de Russische roulette.

De Amerikaanse stem die de stukjes bij elkaar praatte, een diepe vaderlijke stem, getaand door de Cubaanse (of destijds Portoricaanse) sigaren en scotch on the rocks, zei met een geforceerd Russisch accent, met een rollende r, een v die meer weghad van een w (wodka, wolga) en een w gecamoufleerd als een v (vhat? , vhere?):

“Ve are goingh to play ze Russian roulette.”

Hij gaf de goed gesmeerde cilinder een draai (zoals in het Rad van Fortuin) en schoot, met een droge klik. Daarna schoof hij de revolver (ik kon het enkel horen) over de goed geboende bar naar zijn tegenspeler (ook een Russisch accent, maar een ijlere stem) en zei: “Now it’s your turn.”

“My turn?” klonk het twijfelachtig.

Het geluid van de rollende cilinder weerklonk in de rechtse luidspreker. De cilinder kwam tot stilstand en er volgde een onheilspellende stilte.

Rechts hoorde ik een harde knal.

“Aha, I vin!” weerklonk het links.

Volgens de legende is Russische roulette ontstaan na de Russische revolutie. Russische officieren stapten Roemeense cafés binnen, haalden een kogel uit hun dienstrevolver (een Belgische Nagant) en joegen zichzelf met een waarschijnlijkheidsgraad van 6 kansen op 7 (de cilinder van een Nagant bevat 7 kamers) een kogel door de kop, omdat ze naast hun eer nu ook hun land verloren hadden. Later, in the Deer Hunter bijvoorbeeld, werd het spelletje enigszins afgezwakt door maar één kogel in de cilinder te laten.

Figuurlijk gezien, en vandaar misschien de populariteit, vertegenwoordigt de uitdrukking perfect de onbezonnenheid van de Russen: het Russische авось (vrij vertaald: het zal wel lukken, bv. een piloot die opstijgt met een halfvolle brandstoftank en denkt dat hij het wel zal halen), de blufpoker van Poetin, het bingedrinken van vodka (er zijn zelfs twee succesvolle Russische films over gedraaid), de snel gekoelde woede (maar even snel opkomende woede), de norse façade, de algemene onvoorspelbaarheid, de manisch-depressieve samenleving, de chaos, …

Op zich niks ergs mocht dat alles zich afzonderlijk voordoen in afzonderlijke landen, of in een klein staatje als Liechtenstein. Maar dit gebeurt in het grootste land ter wereld. Een land waar het merendeel van de beslissingen moeilijk rationeel kan worden genoemd, is een gevaarlijke buur.

Poetin speelt in Oekraïne Russische roulette en hij is ver aan zijn laatste schot toe. Hier is een berekening van zijn overlevingskansen. De Oekraïense weigering om in het wankele Euraziatische bootje te stappen (hier een mooi artikel van ex-ambassadeur in Rusland Michael Mc Faul) hebben in Poetin een slapende beer wakker gemaakt. Beren die wakker worden gemaakt uit hun winterslaap zijn levensgevaarlijk. Dat heb ik bij Toergenjev gelezen. Ze gaan op zoek naar eten, gooien hongerig vuilnisbakken omver en doen dingen waar ze later spijt van krijgen.

Leuk? Abonneer je op mijn nieuwsbrief: http://tinyletter.com/nicolasseveryns

]]>
http://www.nicolasseveryns.be/%d1%80%d1%83%d1%81%d1%81%d0%ba%d0%b0%d1%8f-%d1%80%d1%83%d0%bb%d0%b5%d1%82%d0%ba%d0%b0-roesskaya-roeletka-russische-roulette/feed/ 0
О – Откисать (Otkisat’), relaxen http://www.nicolasseveryns.be/%d0%be-%d0%be%d1%82%d0%ba%d0%b8%d1%81%d0%b0%d1%82%d1%8c-otkisat-relaxen/ http://www.nicolasseveryns.be/%d0%be-%d0%be%d1%82%d0%ba%d0%b8%d1%81%d0%b0%d1%82%d1%8c-otkisat-relaxen/#comments Mon, 04 Aug 2014 15:46:34 +0000 http://www.nicolasseveryns.be/?p=327 Verder lezen ]]> De letter O is de letter O. Het enige addertje onder het gras: in het Russisch wordt O als A uitgesproken wanneer er geen nadruk op staat. Bekend voorbeeld: Молоко (melk), dat wordt uitgesproken als malako, met de nadruk op de laatste lettergreep.

Откисать of het synoniem балдеть (baldjeet’) betekent relaxen, ontspannen, gedachteloos als een kater die in de zon ligt op een vensterbank, of na de seks op het bed, het venster open en regendruppels die tikken op het raam, trage, vette regendruppels … de geur van de regen die lichtjes de kamer binnenwaait en zich vermengt met de geuren van ongewassen en zweterige lijven. De gedachten die blijven afdwalen, het hoofd dat af en toe wegknikt om in te slapen maart toch terugkeert om te genieten van dat moment, het probeert te vangen, in te blikken en weg te steken de koelkast van je geheugen, met een etiketje op, zoals moeder dat vroeger deed toen ze eten klaarmaakte voor heel de week of teveel soep had gemaakt om in één keer op te eten, in haar onleesbare geschrift, prei, of tomaat-wortel, herinneringen dus, vacuüm getrokken en weggezet voor later gebruik. Om opgeroepen te worden wanneer een associatie de herinnering activeert en deze in het zakje wordt toegevoegd en een nieuwe betekenislaag aan de herinnering bezorgt, tot je een heleboel herinneringen hebt, een Big Mac vol herinneringen, met ongelooflijk veel verschillende hamburgers en plakjes cheddar. Je spieren zijn volledig ontspannen. De ozon hangt in de lucht.

Dat heb ik dus de voorbije drie weken gedaan. Maar nu ga ik weer aan de slag, met vernieuwde kracht.

Откисать kan je overigens ook vervoegen: откисаю, откисаешь … Weet je hoe het verder moet?

]]>
http://www.nicolasseveryns.be/%d0%be-%d0%be%d1%82%d0%ba%d0%b8%d1%81%d0%b0%d1%82%d1%8c-otkisat-relaxen/feed/ 0